Temporalnost u kineskom jeziku

Temporalnost u kineskom jeziku autorke Xiaolei Jin predstavlja kontrastivnu lingvističku studiju posvećenu načinima na koje kineski i srpski jezik izražavaju vreme i aspektualnost. Polazeći od činjenice da se ova dva jezika oslanjaju na različite gramatičke sisteme, autorka istražuje kako se temporalni odnosi grade i organizuju u narativnom diskursu.

Posebna pažnja posvećena je aspektualnim značenjima, glagolskom vidu, vremenskim i aspektualnim markerima i njihovoj ulozi u oblikovanju pripovedanja. Kroz poređenje kineskog i srpskog jezika, studija pokazuje da se, uprkos velikim tipološkim razlikama, u oba jezika mogu prepoznati funkcionalno srodni mehanizmi kojima se uspostavljaju vremenski odnosi i koherentnost narativa.

Monografija je rezultat višegodišnjeg istraživanja i namenjena je pre svega lingvistima, sinolozima, srbistima, studentima i istraživačima zainteresovanim za kontrastivnu lingvistiku, gramatiku, aspektualnost i analizu diskursa.