Andrićeva kriopoetika

Kriopoetika je deo poetike koja se bavi umetničkim odslikavanjem prirodne i duševne hladnoće, u datome slučaju u književnom stvaralaštvu nobelovca Iva Andrića (1892–1975), i to u odnosu na opus drugih stranih i domaćih autora.

Studija ANDRIĆEVA KRIOPOETIKA […] zauzima najširu teorijsku perspektivu u tumačenju Andrića, jer je usmerena na njegovu poetiku. Da bi došao do kovanice – novog termina – Tošović precizno razgraničava termine poetike i metapoetike. Prvi je oznaka za načine umetničkog oblikovanja teksta, dok drugi termin označava nauku o poetici. Andrićeva umetnička oblikovanja teme i motiva hladnoće grade krio(poetiku), dok je istraživanje usmereno na nju, samu oblast metakriopoetike. […] Polazeći od teme i motiva hladnoće Tošović piše pravu enciklopediju Andrićevog stvaralaštva. […] Napisana preglednim, preciznim, ali i zanimljivim stilom, knjiga predstavlja veliki doprinos nauci o književnosti i studijama posvećenim našem nobelovcu (Kornelije Kvas).

Naučna monografija Branka Tošovića […] predstavlja rezultate opsežnog istraživanja umetničkog oblikovanja hladnoće kao fizičkog stanja prirode i fiziološkog, somatskog i psihičkog stanja likova u stvaralaštvu Iva Andrića u odnosu na stvaralaštvo izabranih stranih i domaćih književnika. […] U najnovijoj monografiji autor se bavi, u okviru kriopoetike, umetničkim osmišljavanjem, prikazivanjem, strukturiranjem i izražavanjem hladnoće kao važnog motiva i bitne komponente književnog dela, prirodne pojave, somatskog i mentalnog stanja, individualnog i socijalnog određenja (Olivera Radulović).

Nadahnuto i filigranski precizno pisana knjiga pravi je pothvat i, slobodno možemo reći – znanstveni događaj 2023. godine. […] Svi elementi ove knjige, gotovo enciklopedijskog priručnika za čitanje Andrićevih djela (Andrićeve proze, poezije, publicistike i misaone proze), kroz prizmu kriopoetike čine je jedinstvenom, pogotovo

zato što ju je pisao jedan autor. Središnji, analitički dio ove opsežne monografije velik je doprinos andrićelogiji i upravo u njemu dolazi do izražaja Tošovićevo dobro poznavanje poetike velikog pisca. […] Branko Tošović je po vokaciji filolog u pravom smislu te riječi – zaljubljenik u riječ, u tekst – i u znanstveni je diskurs uveo pojam kriopoetike, što ovu knjigu čini doista posebnom (Jasmina Vojvodić).